Izložba reprodukcija starih fotografija, koju je organizovalo Udruženje građana „Točak vremena“, otvorena je u holu bioskopa Biblioteke „Milovan Glišić“ kao prostor u kojem su se ukrstili vreme, sećanje i zajednica. Više od osamdeset fotografija, uz film o Azbukovici iz 1996. godine, stvorili su celovitu sliku jednog prostora i njegovog trajanja, ne kroz velike istorijske narative, već kroz svakodnevicu i ljudska lica.
Fotografije su sinoć delovale kao zaustavljeni trenuci koji su nadživeli sopstveni trenutak. Na njima se prepoznaju rad, praznici, ulice i priroda, ali pre svega pogledi, odnosno način na koji je ovaj kraj video sebe i kako je želeo da ostane upamćen. Njihova vrednost nije samo u onome što prikazuju, već u onome što izazivaju: u prepoznavanju, tišini i ličnim asocijacijama posetilaca.
Film iz 1996. godine otvorio je drugi, dinamičniji sloj pamćenja. Njegovi kadrovi, nastali u vremenu koje još nije imalo istorijsku distancu, danas deluju kao živo svedočanstvo jednog složenog perioda. U tom susretu zaustavljenog i pokretnog, fotografije i filma, sinoć je postao vidljiv kontinuitet života Azbukovice.
Posebnu zahvalnost upućujemo Opštini Ljubovija i Biblioteci „Milovan Glišić“ na podršci i ustupljenom prostoru, kao i svima koji su na različite načine doprineli realizaciji ove izložbe: piceriji „Strip“, kompaniji „Vitinka“, „Foto video MB“, „SUR Bane – Ž“. Zahvaljujemo se darodavcima fotografija na poverenju i spremnosti da lična i porodična sećanja podele sa širom zajednicom, donatorima koji su prepoznali značaj ovog projekta, kao i svim saradnicima i pojedincima koji su učestvovali u njegovoj pripremi i organizaciji. Posebna zahvalnost pripada i posetiocima, koji su svojim prisustvom i interesovanjem pokazali da kulturno pamćenje i dalje ima svoje mesto u javnom prostoru.
Izložba će biti otvorena do 5. januara 2026. godine, ostavljajući dovoljno vremena da joj se posetioci vraćaju, da u njoj prepoznaju delove sopstvene prošlosti ili da kroz tuđe priče bolje razumeju prostor u kojem žive.
Ovo nije izložba koja traži brz i kratak pogled. Ona poziva na zadržavanje. Na tihi dijalog sa slikama koje nas podsećaju da vreme ne prolazi jednako za sve, ali da se pamćenje održava samo onda kada ga delimo.
UG „TOČAK VREMENA“
