Njegovo Preosveštenstvo Episkop šabački g. Jerotej je služio 23. avgusta 2026. godine, u dvanaestu nedelju po Duhovima i na praznik Svetog arhiđakona Lavrentija, svetu Liturgiju u manastiru Svetog Nikolaja Srpskog na Soko Gradu, zadužbini blaženopočivšeg episkopa Lavrentija (Trifunovića).
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Soko Grad
Manastir Svetog Nikolaja Srpskog
Na praznik Sv. arhiđakona Lavrentija, u manastiru Sv. vladike Nikolaja u prisustvu velikog broja vernika služena je Sveta arhijerejska Liturgija kojom je načalstvovao Episkop šabački g. Jerotej uz sasluženje sveštenstva azbukovačkog namesništva. Na početku svete Liturgije osvećeni su antimisi za hramove azbukovačkog namesništva. Po završetku svete Liturgije Episkop Jerotej služio je pomen blaženopočivšem Episkopu šabačkom Lavrentiju koji je i dobio ime po svecu čije ime danas slavimo.
Pripremio: B. Petrović
„Danas smo u svetom Jevanđelju čitali priču o bogatom mladiću. Iz današnjeg Jevanđelja vidimo da je važno da se ne vezujemo za ovoj svet i to vidimo još od nastanka prve one apostolske Crkve nakon Pedesetnice. Prvi hrišćani donosili su sve svoje bogatstvo i predavali na upravu apostolima, a Crkva je raspolagala sa tom imovinom i svi su živeli u jednoj zajednici. Ovo je trajalo nekoliko vekova, međutim kako je Crkva počela da misionari i širi se po svetu, onda se srela sa sledećim problemom da bogati ljudi nisu hteli da daju svu svoju imovinu kao što je to bilo u apostolska vremena, i onda je Crkva po ikonomiji počela da takve ljude poučava da se bore da se ne vezuju za to svoje bogatstvo time što će da ga daju drugima da bi osetili da to nije njihovo i da im je dato kao dar da drugima pomažu, a u stvari najidealnije bi bilo da se to sve preda Crkvi. Ideal takvog života vidimo u manastirima, naročito u manastirima gde žive velika bratstva, opštežiteljnim manastirima, gde je sva imovina zajednička. Tamo monasi nemaju svoju privatnu imovinu, nego je sve zajednička imovina kojom upravlja uprava manastira na čelu sa igumanom ili igumanijom i onda vidite da su takvi ljudi bezbrižni kao ptice u polju – mogu da vrše volju Božiju i ispune savršenstvo u duhovnom životu“ – besedio je vladika Jerotej.
Na početku svete Liturgije, episkop Jerotej je osveštao antiminse za arhijerejsko namesništvo azbukovačko, a na kraju svete Liturgije služio pomen blaženopočivšem episkopu Lavrentiju, čije se grobno mesto nalazi u ovoj svetinji.
Tekst: www.eparhijasabacka.rs
Foto: Brano Petrović
